153

Imam Ali (a.s.):

Can I be content that I'm called "The commander of Believers" and would not share in their difficulties, or would not lead them through their life's troubles?

Le Imam Ali:

Est-ce que je pouvais être content qu'on m'appelle Amir al-mu'minin (Le commandeur des croyants) , tandis que je ne sois pas participant dans les difficultés de leurs temps ou tandis que je ne sois pas leur dirigeant pour tolérer les malheurs de la vie?

ءاقنع من نفسی بأن یقال امیرالمومنین و لا اشارکهم فی مکاره الدهر او اکون اسوة لهم فی جشوبة العیش

مگر می توانم به همین مقدار قانع باشم که به من امیرمومنان گفته شود در حالی که در سختی های روزگار شریک ایشان نبوده، یا در تحمل ناگواری های زندگی امام آنها نباشم؟

نهج البلاغه / کلام 209

149

Imam Ali (P.B.U.H) said:

Avoid loving of enemies of Allah, or offer your passions to non-freinds of Allah, becuase in the after world, the group of people you like are the ones you will be them there.

Nahj-ul-Balagha


Le Imam Ali dit:

Evite z d’aimer les ennemis de Dieu (ou d’employer votre tendresse pour eux), parce que dans le jour de la resurrection chacun rassemelera avec le groupe qu’il aime.

امام علی علیه السلام

ایّاک ان تحب اعداء الله او تصفی ودّک لغیر اولیاء الله فإنّ من احبّ قوما حُشِر معهم

بپرهیز از اینکه دشمنان خدا را دوست داری، یا محبتت را برای غیر خدا مصروف داری، زیرا هر که گروهی را دوست بدارد، ( در قیامت) با همان گروه محشور می شود

نهج البلاغه

148 *

Imam Ali (a.s) said:
In following the right way, do not be afraid of [the fact that only] a small number of people follow it.
Nahj-ul-balagha / n209

Le Imam AlÎ dit:
En poursuivant le chemin de la vérité, ne craignez pas de manqué des partisans.
Le Nahj-ul-balagha, la parole n 209

قال امیرالمومنین علی ابن ابی طالب علیه السلام
لا تستحشوا فی الطریق الهدی لقلة اهله

مولای متقیان حضرت علی علیه السلام فرمود
در راه حق، از کمی اهلش نترسید

نهج البلاغه / خطبه 209

121

Imam Ali (a.s) said:

One who consults other people shares in their understanding (reason).

Nahj-ul-balagha

L' Imâm Alî (que lui et sa famille soient bénis) dit:

Chacun confère avec le peuple, il a la part de leur raison.

قال امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب علیه السلام

من شاور الرجال شاركها في عقولها

آن كه با مردم مشورت كرد، خود را در خرد آنان شريك ساخت

نهج البلاغه

120

Follow frugality

Imam Ali (a.s) said:

He who practices moderation and frugality does not become destitute.

Nahj-ul-balagha

L' Imâm Alî (que lui et sa famille soient bénis) dit:

Quiconque fait la modération, il ne devient pas pauvre.

قال امیرالمؤمنین علی ابن ابی طالب علیه السلام

ما عال من اقتصد

آن که میانه روزی کرد، تنگدست نشود

نهج البلاغه

119

Be of a high moral

Imam Ali (a.s.) said:

No companion is like the goodness of moral character.

Nahj-ul-balagha

L' Imâm Alî (que lui et sa famille soient bénis) dit:

Il n' y a aucun compagnion comme le bon moral.

قال امیرالمؤمنین علی ابن ابی طالب علیه السلام

لا قرين كحسن الخلق

هيچ همنشيني مانند اخلاق نيكو نيست

نهج البلاغه

116

Imam Ali (a.s.) said:

Backbiting is the tool of the helpless.

Nahj-ul-balagh


L' Imâm Alî (que lui et sa famille soient bénis) dit:

La médisance c'est l' instrument de faible.

قال امیرالمومنین علیه السلام

الغيبة جهد العاجز

پشت سر ديگران بد گويي كردن، سلاح فرد ناتوان است

نهج البلاغه

115

Get the advices of the time

Imam Ali (a.s) said:

How many are the objects of lessons but how few the taking of lessons.

Nahj-ul-balagha

L' Imâm Alî (que lui et sa famille soient bénis) dit:

Il y a beaucoup de leçons mais peu de tirer la leçon.

قال امیرالمومنین علی ابن ابی طالب علیه آلاف التهیة و الثناء

ما اكثر العبر و اقل الاعتبار

چه بسيار است پند و چه اندك است پند گرفتن

نهج البلاغه

114

Keep liberality


Imam Ali (a.s.) said:

The means to secure high authority is breadth of chest (liberality, generosity).

Nahj-ul-balagha

L' Imâm Alî (que lui et sa famille soient bénis) dit:

La largeur du cœur c'est le moyen de la magnanimité et de la maîtrise.

قال امیرالمؤمنین علی ابن ابی طالب علیه آلاف التهیة و الثناء

آلة الرياسة سعة الصدر

فراخ سینگی ابزار سروری و بزرگی است

نهج البلاغه

112 *

Imam Ali (a.s.) said:
The most serious sin is that which the doer considers light.
Nahj-ul-balagha


L' Imâm Alî (que lui et sa famille soient bénis) dit:
Le péché le plus grave, c'est celui que le pécheur le considère (comme) léger.

قال امیرالمومنین علی ابن ابی طالب علیه آلاف التهیّة و الثّناء
اشد الذنوب ما استهان به صاحبه

امام علی علیه السلام می فرماید
بزرگترین گناهان آن است که گناهکار آن را خوار شمرد
نهج البلاغه

111

Do not pride yourself!


Imam Ali (a.s.) said:

What has a man to do with vanity! His origin is semen and his end is a carcass while he cannot feed himself nor ward off death.

Nahj-ul-balagha

L' Imâm Alî (que lui et sa famille soient bénis) dit:


Pourquoi est-ce que l'homme s'enorgueille-t-il, tandis que son origine est du sperme et sa fin est une carcasse et il ne peut se nourrit ni se garde de la mort.

قال امیرالمومنین علی ابن ابی طالب علیه آلاف التهیة و الثناء

ما لابن آدم والفخر، اوله نطفه و آخره جيفه

پسر آدم را با فخر كردن چه كار كه آغازش نطفه و پايانش لاشه است

نهج البلاغه

110

Have Modesty!

Imam Ali (a.s.) said:

Whomever modesty cloths with dress, people would not see his defects.

L' Imâm Alî (que lui et sa famille soient bénis) dit:

Quiconque porte l'habit de la pudeur, on ne voit pas son défaut.

قال امیرالمؤمنین علی ابن ابی طالب علیه آلاف تهیة و الثناء

من كساه الحياء ثوبه لم يرالناس عيبه

حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام می فرماید

کسی که لباس حیا بپوشد، کسی عیب او را نبیند

نهج البلاغه

109

Imam Ali (a.s.) said:

Disputation removes good management.


L' Imâm Alî (que lui et sa famille soient bénis) dit:


La dispute détruit l'expédient.

قال امیرالمومنین علی ابن ابی طالب علیه السلام

الخلاف يهدم الرأي

جدل، تدبیر را از بین می برد

نهج البلاغه

108

Keep away from the seditions

Imam Ali (a.s.) said:


Woe to the faces that who are not seen but on foul occasions.


L' Imâm Alî (que lui et sa famille soient bénis) dit:

Que soient tristes les faces qui ne sont vu qu' au moment de la méchanceté et de la laideur.

قال امیرالمؤمنین علی ابن ابی طالب علیه السلام

لا مرحبا بوجوه لا تري الا عند كل سوأة

خوش مباد چهره هايي كه جز در هنگام بدي و زشتي ديده نمي شوند

نهج البلاغه

107

Imam Ali (a.s.) said:

One who guards his secrets has complete control over his affairs.

Nahj-ul-Balagha

L' Imâm Alî (que lui et sa famille soient bénis) dit:

Quiconque garde ses secrets, tient la contrôle de ses affaires à sa main.

قال امیرالمؤمنین علی ابن ابی طالب علیه السلام

من كتم سرّه كانت الخيرة بيده

آنکه راز خویش را پنهان دارد، اختیار کار خویش را در دست خود قرار داد

نهج البلاغه

95

The first leader of Islam after Prophet Muhammad (s.a) - Imam Ali (P.B.U.H) -said:


* )One who struggles in the way of god and is martyred is not in a higher rank than one who can commit a sin but refrains.


Brief description:


In view of islam's logic, the greatest holy strife is striving with rebellious desires specially in contaminated environments. even struggle with enemy would be fruitful when it is made with sincerity, solidarity, pure intention and free from any selfishness and personal interest and this is not possible unless under sufficient moral education and inner warfare.
thus ali (a.s.) says those who overcome in the battle field with desires, and remain honest in contaminated environments, are not in a lower rank than the martyrs in the way of god. even following this tradition, we read in nahjol balaghah that such people are ranged with heaven angels.

narrated from nahjol balaghah, aphorisms



Le premier dirigeant d' Islam après le Prophète Mahomet

(que lui et sa famille soient bénis) – Imâm Alî- dit:

* ) Ce qui lutte pour la cause de Dieu et devient martyre n' a pas un rang plus haut que ce qui peut pécher mais s'en abstient.

قال امیرالمؤمنین الامام علی بن ابی طالب علیه السلام

مَا الُْمجاهِدُ الشَّهِيْدُ فِى سَبِيْلِ اللّهِ بِأَعْظَمَ أَجْراً مِمَّنْ قَدَرَ فَعَف***

مقام آن کس که در راه خدا جهاد می کند و کشته می شود بیشتر از آن فردی نیست که قادر به گناه است اما عفت می ورزد

نهج البلاغه

85

My first and foremost advice to you, my son, is to fear Allah. Be His obedient servant. Keep His thought always fresh in your mind. Be attached to and carefully guard the principles (Islam) which connect you with Him. Can any other connection be stronger, more durable and more lasting than this to command greater respect and consideration or to replace it?

Accept good exhortations and refresh your mind with them. Adopt piety and kill your inordinate desires with its help. Build your character with the help of true faith in religion and Allah. Subjugate your nature with the vision of death, make it see the mortality of life and of all that it holds dear, force it to realize the actuality of misfortunes and adversities, the changes of circumstances and times and compel it to study the lives of past people.

Persuade it to see the ruined cities, the dilapidated palaces, decaying signs and relics of fallen empires of past nations. Then meditate over the activities of those people, what they have all done when they were alive and were in power, what they achieved, from where they started their careers; where, when and how they were brought to an end, where they are now; what have they actually gained out of life and what was their contributions to the human welfare.

If you carefully ponder over these problems, you will find that each one of those people has parted company with the others and with all that he cherished and loved and he is now in a solitary abode, alone and unattended; and you also will be like him.

Take care to provide well for your future abode. Do not barter away eternal blessing for pleasures of this mortal and fleeting world.

Do not talk about things which you do not know. Do not speculate about and pass verdicts on subjects about which you are not in a position to form an opinion and are not called upon to do so.

Give up the way where there is a possibility of your going astray. When there is danger on your wandering in the wilderness of ignorance, possibility of losing the sight of the goal which you want to attain and of reaching the end aimed at, then it is better to give up the quest than to advance facing uncertain dangers and unforeseen risks.
Nahjul balaghah, letter31

فَإِنِّي أُوصِيكَ بِتَقْوَى اللهِ ـ أَيْ بُنيَّ ـ وَلُزُومِ أَمْرِهِ، وَعِمَارَةِ قَلْبِكَ بِذِكْرِهِ، وَالاْعْتِصَامِ بِحَبْلِهِ، وَأَيُّ سَبَب أَوْثقُ مِنْ سَبَب بَيْنكَ وَبَيْنَ اللهِ عَزّوَجَلَّ إِنْ

أَنْتَ أَخَذْتَ بِهِ

أَحْيِ قَلْبَكَ بِالْمَوْعِظَةِ، وَأَمِتْهُ بِالزَّهَادَةِ، وَقَوِّهِ بِالْيَقِينِ، وَنَوِّرْهُ بِالْحِكْمَةِ، وَذَلِّلْهُ بِذِكْرِ الْمَوْتِ، وَقَرِّرْهُ بِالْفَنَاءِ، وَبَصِّرْهُ فَجَائِعَ الدُّنْيَا، وَحَذِّرْهُ

صَوْلَةَ الدَّهْرِ وَفُحْشَ تَقَلُّبِ اللَّيَالِي وَالاَْيَّامِ، وَاعْرِضْ عَلَيْهِ أَخْبَارَ الْمَاضِينَ، وَذَكِّرْهُ بِمَا أَصَابَ مَنْ كَانَ قَبْلَكَ مِنَ الاَْوَّلِينَ، وَسِرْ فِي دِيَارِهِمْ وَآثَارِهِمْ، فَانْظُرْ مَا فَعَلُواعَمَّا انْتَقَلُوا، وَأَيْنَ حَلُّوا وَنَزَلُوا! فَإِنَّكَ تَجِدُهُمْ انْتَقَلُوا عَنِ الاَْحِبَّةِ، وَحَلُّوا دَارَالْغُرْبَةِ، وَكَأَنَّكَ عَنْ قَلِيل قَدْ صِرْتَ كَأَحَدِهِمْ

فَأَصْلِحْ مَثْوَاكَ، وَلاَ تَبِعْ آخِرَتَكَ بِدُنْيَاكَ، وَدَعِ الْقَوْلَ فِيَما لاَ تَعْرِفُ، وَالْخِطَابَ فِيَما لَمْ تُكَلَّفْ، وَأَمْسِكْ عَنْ طَرِيق إِذَا خِفْتَ ضَلاَلَتَهُ، فَإِنَّ الْكَفَّ عِنْدَ حَيْرَةِ الضَّلاَلِ خَيْرٌ مِنْ رُكُوبِ الاَْهْوَالِ
نهج البلاغه، کتبه 31


پسرم! همانا تو را به ترس از خدا سفارس مي کنم که پيوسته در فرمان او باشي، و دلت را با ياد خدا زنده کني، و به ريسمان او چنگ زني، چه وسيله اي مطمئن تر از رابطه تو با خداست؟ اگر سر رشته آن را در دست گيري

دلت را با اندرز نيکو زنده کن، هواي نفس رابا بي اعتنايي به حرام بميران، جان را با يقين نيرومند کن، و با نور حکمت روشنايي بخش، و با ياد مرگ آرام کن، به نابودي از او اعتراف گير، و با بررسي تحولات ناگواردنيا به او آگاهي بخش، و از دگرگوني روزگار، و زشتي هاي گردش شب و روز او را بترسان، تاريخ گذشتگان رابر او بنما، و آنچه که بر سر پيشينيان آمده است به يادش آور. در ديار و آثار ويران رفتگان گردش کن، و بينديش که آنها چه کردند؟ از کجا کوچ کرده، و در کجا فرود آمدند؟

از جمع دوستان جدا شده و به ديار غربت سفر کردند، گويا زماني نمي گذرد که تو هم يکي از آناني

پس جايگاه آينده را آباد کن، آخرت را به دنيا مفروش، و آنچه نمي داني مگو، و آنچه بر تو لازم نيست بر زبان نياور، و در جاده اي که از گمراهي آن مي ترسي قدم مگذار، زيرا خودداري به هنگام سرگرداني و گمراهي، بهتر از سقوط در تباهي هاست
نهج البلاغه، نامه 31

73

Realize this truth, my son, that the Lord who owns and holds the treasures of Paradise and the earth has given you permission to ask and beg for them and He has promised to grant your prayers. He has told you to pray for His Favours that they may be granted to you and to ask for His Blessings that they may be bestowed upon you. He has not appointed guards to prevent your prayers reaching Him. Nor is there any need for anybody to intercede before Him on your behalf.
If you go back upon your promises, if your break your vows, or start doing things that you have repented of, He will not immediately punish you nor does He refuse His Blessings in haste and if you repent once again He neither taunts you nor betrays you though you may fully deserve both, but He accepts your penitence and pardons you.
He never grudges His Forgiveness nor refuses His Mercy, on the contrary He has decreed repentance as a virtue and pious deed. The Merciful Lord has ordered that every evil deed of yours will be counted as one and a good deed and pious action will be rewarded tenfold. He has left the door of repentance open. He hears you whenever you call Him.
He accepts your prayer whenever you pray to Him. Invoke Him to grant you your heart's desire, lay before Him the secrets of your heart, tell Him about all the calamities that have befallen you and misfortunes which face you, and beseech His help to overcome them. You may invoke His Help and Support in difficulties and distresses.
You may implore Him to grant you long life and sound health, you may pray to Him for prosperity and you may request Him for such favours and grants that none but He can bestow and award.
Think over it that by simply granting you the privilege of praying for His Favours and Mercies, He has handed over the keys of His treasures to you. Whenever you are in need you should pray and He will confer His Bounties and Blessings. But sometimes you will find that your requests are not immediately granted, then you need not be disappointed because the grant of prayers often rests with the true purpose and intention of the implorer.
Sometimes the prayers are delayed because the Merciful Lord wants you to receive further rewards for patiently bearing calamities and sufferings and still believing sincerely in His Help. Thus you may be awarded better favours than you requested for.
Sometimes your prayers are turned down, and this is also in your interest; because you often, unknowingly, ask for things that are really harmful to you. If your requests are granted they will do you more harm than good and many of your requests may be such that if they are granted they will result in your eternal damnation. Thus the refusal to accede to your solicitations is a blessing in disguise to you. But very often your requests, if they are not really harmful to you in this life or in the Hereafter, may be delayed but they are granted in quantities much more than you had asked for, bringing in more blessings in their wake than you could ever imagine. So you should be very careful in asking Allah for His Favour.
Only pray for such things as are really beneficial to you, and are lasting and in the long run do not end in harm. Remember, my dear son, that wealth and power (if you pray for them) are such things that they will not always be with you and may bring harm to you in the life in the Hereafter.
Nahjul balaghah, letter 31

وَاعْلَمْ، أَنَّ الَّذِي بِيَدِهِ خَزَائِنُ السَّموَاتِ وَالاَْرْضِ قَدْ أَذِنَ لَكَ فِي الدُّعَاءِ، وَتَكفَّلَ لَكَ بِالاِْجَابَةِ،أَمَرَكَ أَنْ تَسْأَلَهُ لِيُعْطِيَكَ، وَتَسْتَرْحِمَهُ لِيَرْحَمَكَ، وَلَمْ يَجْعَلْ بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ مَنْ يَحْجُبُكَ عَنْهُ، وَلَمْ يُلْجِئْكَ إِلَى مَنْ يَشْفَعُ لَكَ إِلَيْهِ، وَلَمْ يَمْنَعْكَ إِنْ أَسَأْتَ مِنَ التَّوْبَةِ، وَلَمْ يُعَاجِلْكَ بَالنِّقْمَةِ، [وَلَمْ يُعَيِّرْكَ بِالاِْنَابَةِ]، وَلَمْ يَفْضَحْكَ حَيْثُ الْفَضِيحَةُ [بِكَ أَوْلَى]، وَلَمْ يُشدِّدْ عَلَيْكَ فِي قَبُولِ الاِْنَابَةِ، وَلَمْ يُنَاقِشْكَ بِالْجَرِيمَةِ، وَلَمْ يُؤْيِسْكَ مِنَ الرَّحْمَةِ، بَلْ جَعَلَ نُزُوعَكَ عَنِ الذَّنْبِ حَسَنةً، وَحَسَبَ سَيِّئَتَكَ وَاحِدَةً، وَحَسَبَ حَسَنَتَكَ عَشْراً، وَفَتحَ لَكَ بَابَ الْمَتَابِ، فَإِذَا نَادَيْتَهُ سَمِعَ نِدَاك، وَإِذَا نَاجَيْتَهُ عَلِمَ نَجْوَاكَ، فَأَفْضَيْتَ إِلَيْهِ بِحَاجَتِكَ، وَأَبْثَثْتَهُ ذاتَ نَفْسِكَ، وَشَكَوْتَ إِلَيْهِ هُمُومَك، وَاسْتَكْشَفْتَهُ كُرُوبَكَ، وَاسْتَعَنْتَهُ عَلَى أُمُورِكَ، وَسَأَلْتَهُ مِنْ خَزَائِنِ رَحْمَتِهِ مَا لاَ يَقْدِرُ عَلَى إِعْطَائِهِ غيْرُهُ، مِنْ زِيَادَةِ الاَْعْمَارِ، وَصِحَّةِ الاَْبْدَانِ، وَسَعَةِ الاَْرْزَاقِ.ثُمَّ جَعَلَ فِي يَدَيْكَ مَفاتِيحَ خَزَائِنِهِ بِمَا أَذِنَ لَكَ فِيهِ مِنْ مَسْأَلتِهِ، فَمَتَى شِئْتَ اسْتَفْتَحْتَ بِالدُّعَاءِ أَبْوَابَ نِعَمِهِ، وَاسْتَمْطَرْتَ شآبِيبَ رَحْمَتِهِ، فَلاَ يُقَنِّطَنَّكَ إِبْطَاءُ إِجَابَتِهِ، فَإِنَّ الْعَطِيَّةَ عَلَى قَدْرِ النِّيَّةِ، وَرُبَّمَا أُخِّرَتْ عَنْكَ الاِْجَابَةُ، لِيَكُونَ ذلِكَ أَعْظمَ لاَِجْرِ السَّائِلِ، وَأَجْزَلَ لِعَطَاءِ الاْمِلِ، وَرُبَّمَا سَأَلْتَ الشَّيْءَ فَلاَ تُؤْتاهُ، وَأُوتِيتَ خَيْراً مِنْهُ عَاجلاً أَوْ آجِلاً، أ َوْ صُرِفَ عَنْكَ لِمَا هُوَ خَيْرٌ لَكَ، فَلَرُبَّ أَمْر قَدْ طَلَبْتَهُ فِيهِ هَلاَكُ دِينِكَ لَوْ أُوتِيتَهُ، فَلْتَكُنْ مَسَأَلَتُكَ فِيَما يَبْقَى لَكَ جَمَالُهُ، وَيُنْفَى عَنْكَ وَبَالُهُ، فَالْمَالُ لاَ يَبْقَى لَكَ وَلاَ تَبْقَى لَهُ.
نهج البلاغه، کتبه 31

بدان!همان كسى كه گنجهاى آسمانها و زمين در اختيار دارد بتو اجازه دعا و درخواست را داده است و اجابت آن را نيز تضمين نموده،بتو امر كرده كه ازاو بخواهى تا بتو عطا كند و از او در خواست رحمت نمائى، تا رحمتش را بر تو فرو فرستد خداوند بين تو و خودش را كسى قرار نداده كه حجاب و فاصله باشد و تورا مجبور نساخته كه بشفيع و واسطه‏اى پناه ببرى. و مانعت نشده كه اگر كارخلافى نمودى توبه كنى در كيفر تو تعجيل ننموده و در انابه و بازگشت ‏بر تو عيب‏ نگرفته است. در آنجا كه فضاحت و رسوائى سزاوار تو است، تو را رسوا نساخته ‏و براى بازگشت و قبول توبه شرائط سنگينى قائل نشده است در جريمه با تو به مناقشه ‏نپرداخته و تو را از رحمتش مايوس نساخته است‏ بلكه باز گشت تو را از گناه حسنه ‏و نيكى قرار داده، گناه و بديت را يك، و نيكيت را ده بحساب آورده است ‏و در توبه و باز گشت و عذر خواهى را برويت گشوده است پس آنگاه كه ندايش كنى ‏بشنود، و آن زمان كه با او نجوانمائى سخنت را ميداند، پس حاجتت رابسوى او مى‏برى، و آن چنانكه هستى در پيشگاه او خود را نشان مى‏دهى.
هر گاه بخواهى با او درد دل مى‏كنى و ناراحتى و مشكلاتت را در برابر او قرارمى‏دهى از او در كارهايت استعانت مى‏جوئى، و از خزائن رحمتش چيزهائى رامى‏خواهى كه جز او كسى قادر باعطاء آن نيست:
مانند عمر بيشتر، تندرستى بدن، و وسعت روزى، بار ديگر تاكيد مى‏كنم‏ كه خداوند كليدهاى خزائنش را در دست تو قرار داده، زيرا بتو اجازه داده كه‏ از او در خواست كنى، بنابر اين هر گاه خواستى، مى‏توانى بوسيله دعا درهاى ‏نعمت‏خدا را بگشائى، و باران رحمت ‏خدا را فرود آورى.
اما هرگز نبايد از تاخير در اجابت دعا مايوس گردى زيرا بخشش به ‏اندازه نيت است‏گاه مى‏شود كه اجابت‏ بتاخير ميافتد تا اجر و پاداش و عطاى در خواست‏ كننده بيشتر گردد و گاه ميشود كه در خواست ميكنى اما اجابت نميگردد درحاليكه بهتر از آن بزودى، و يا در موعد مقررى بتو عنايت‏خواهد شد و يا اينكه‏ بخاطر چيز بهترى اين خواسته ‏ات بر آورده نمى‏شود زيرا چه بسا چيزى رامى‏خواهى كه اگر بتو داده شود موجب هلاكت دين تو مى‏شود. روى اين اصل ‏بايد خواسته تو هميشه چيزى باشد كه جمال و زيبائيش برايت ‏باقى و وبال و بديش از تو رخت ‏بربندد،مال براى ‏تو باقى نمى‏ماند و تو نيز براى آن باقى نخواهى ماند.
نهج البلاغه، نامه 31

72

Imam Ali (a.s) -the first leader of Isalm after the Prophet Muhammad (P.B.U.H) -said:

(be aware) there is not any price for you save everlasting prosperity and paradise, so do not exchange it for any other price.

brief description:

usually when somebody is asked about the price of capital of his existence, he can not assume any price for it.
however, he exchanges this great capital gradually and day by day for a little price, and sometimes at the end of his life, he finds that he has exchanged this great capital with a house or a car or a country villa, and still he will leave them soon.
ali (a.s.) says that none of the material capitals of this world could be exchanged with the capital of your life. the only thing which could be exchanged with it, is god's satisfaction, human and spiritual development and also an eternal and everlasting prosperity. it is worthy to endeavor, attempt and sacrifice for this purpose as much as you can.

Ahj-ul-bahaghah

قال مولانا علی ابن ابی طالب علیه السلام

إنَّهُ لَيْسَ لاَِنْفُسِكُمْ ثَمَنٌ إلاّ الْجَنَّةُ فَلا تَبِيْعُوها إِلاَّ بِها

بهای شما چیزی جز بهشت نیست پس آن را جز به بهشت نفروشید

نهج البلاغه

35

Imam Ali (P.B.U.H) says:
Right of friends
Do good to your brother when he is bent upon doing harm to you. When he ignores or declines to recognize the kinship, befriend him, go to his help and try to maintain relations. If he is miserly with you and refuses to help you, be generous with him and support him financially. If he is cruel with you, be kind and considerate with him. If he harms you accept his excuses. Behave with him as if he is a master and you are a slave, and he is a benefactor and you are a beneficiary.

But be careful that you do not thus behave with undeserving and mean persons. Do not develop friendship with the enemy of your friend otherwise your friend will turn into an enemy. Advise your friend sincerely and to the best of your ability even though he may not like it. Keep a complete control over your temper and anger because I never found anything more beneficial at the end and producing more good results than such a control.

Be mild, pleasant and lenient with him who is harsh, gross, and strict with you; gradually he will turn to your behaviour. Grant favour and be considerate to your enemy because you will thus gain either one of the two kinds of victories: (one rising above your enemy, the other of reducing the intensity of his hostility). If you want to cease relations with your friend, then do not break off totally, let your heart retain some consideration for him so that you will still have some regard for him if he comes back to you. Do not disappoint a person who holds a good opinion of you and do not make him change his opinion. Under the impression that you, as a friend, can behave as you like, do not violate the rights of your friend because, when he is deprived of his rights and privileges, he will no more remain your friend. Do not ill-treat members of your family and do not behave with them as if you are the most cruel man alive. Do not run after him who tries to avoid you. The greatest achievement of your character is that the hostility of your brother against you does not overcome the consideration and friendship you feel towards him, and his ill-treatment of you does not overbalance your kind treatment to him. Do not get worried and depressed over the oppressions because whoever oppresses you is in reality doing himself harm and is trying to find ways for your good. Never ill-treat a person who has done good to you.

Nahj-ul balaghah, Letter 31

قال امير المومنين علی عليه اسلام

حقوق الاصدقاء

احْمِلْ نَفْسَكَ مِنْ أَخِيكَ عِنْدَ صَرْمِهِ عَلَى الصِّلَةِ، وَعِنْدَ صُدُودِهِ عَلَى اللَّطَفِ وَالْمُقَارَبَةِ، وَعِنْدَ جُمُودِهِ عَلَى الْبَذْلِ، وَعِنْدَ َبَاعُدِهِ عَلَى الدُّنُوِّ، وَعِنْدَ شِدَّتِهِ عَلَى اللِّينِ، وَعِنْدَ جُرْمِهِ عَلَى الْعُذْرِ، حَتَّى كَأَنَّكَ لَهُ عَبْدٌ، وَكَأَنَّهُ ذُونِعْمَة عَلَيْكَ

وَإِيَّاكَ أَنْ تَضَعَ ذلِكَ فِي غَيْرِ مَوْضِعِهِ، أَوْ أَنْ تَفْعَلَهُ بِغَيْرِ أَهْلِهِ، لاَ تَتَّخِذَنَّ عَدُوَّ صَدِيقِكَ صَدِيقاً فَتُعَادِيَ صَدِيقَكَ، وَامْحَضْ أَخَاكَ النَّصِيحَةَ، حَسَنةً كَانَتْ أَمْ قَبِيحَةً، وَتَجَرَّعِ الْغَيْظَ، فَإِنِّي لَمْ أَرَ جُرْعَةً أَحْلَى مِنْهَا عَاقِبَةً، وَلاَ أَلَذَّ مَغَبَّةً

وَلِنْ لِمَنْ غَالَظَكَ، فَإِنَّهُ يُوشِكُ أَنْ يَلِينَ لَكَ، وَخُذْ عَلَى عَدُوِّكَ بِالْفَضْلِ فإِنَّهُ أَحْلَى الظَّفَرَيْنِ، وَإِنْ أَرَدْتَ قَطِيعَةَ أَخِيكَ فَاسْتَبْقِ لَهُ مِنْ نَفْسِكَ بَقِيَّةً يَرْجِعُ إِلَيْهَا إِنْ بَدَا لَهُ ذلِكَ يَوْماً مَا، وَمَنْ ظَنَّ بِكَ خَيْراً فَصَدِّقْ ظَّنهُ، وَلاَ تُضِيعَنَّ حَقَّ أَخِيكَ اتِّكَالاً عَلَى مَا بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ، فَإِنَّهُ لَيْسَ لَكَ بِأَخ مَنْ أَضَعْتَ حَقَّه، وَلاَ يكُنْ أَهْلُكَ أَشْقَى الْخَلْقِ بِكَ وَلاَ تَرْغَبَنَّ فِيمَنْ زَهِدَ فِيكَ، وَلاَ يَكُونَنَّ أَخُوكَ أَقْوَى عَلَى قَطِيعَتِكَ مِنْكَ عَلَى صِلَتِهِ، وَلاَ تكُونَنَّ عَلَى الاِْسَاءَةِ أَقْوَى مِنْكَ عَلَى الاِْحْسَانِ، وَلاَ يَكْبُرَنَّ عَلَيْكَ ظُلْمُ مَنْ ظَلَمَكَ، فَإِنَّهُ يَسْعَى فِي مَضَرَّتِهِ وَنَفْعِكَ، وَلَيْسَ جَزَاءُ مَنْ سَرَّكَ أَنْ تَسُوءَهُ

نهج البلاغه، کتبه 31

حقوق دوستان
چون برادرت از تو جدا گردد، تو پیوند دوستی را برقرار کن، اگر روی برگرداند تو مهربانی کن، و چون بخل ورزد تو بخشنده باش، هنگامی که دوری می گزیند تو نزدیک شو، و چون سخت می گیرد تو آسان گیر، و به هنگام گناهش عذر او بپذیر، چنان که گویا بنده اومی باشی، و او صاحب نعمت تو می باشد

مبادا دستورات یاد شده را با غیر دوستانت انجام دهی، یا با انسان هایی که سزاوار آن نیستند بجا آوری، دشمن دوست خود را دوست مگیر تا با دوست دشمنی نکنی. در پند دادن دوست بکوش، خوب باشد یا بد، و خشم را فرو خور که من جرعه ای شیرین تر از آن ننوشیدم، و پایانی گواراتر از آن ندیده ام

با آن کس که با تو درشتی کرده، نرم باش که امید است به زودی در برابر تو نرم شود; با دشمن خود با بخشش رفتار کن، زیرا سرانجام شیرین دو پیروزی است( انتقام گرفتن یا بخشیدن) اگر خواستی از برادرت جدا شوی، جایی برای دوستی باقی گذار، تا اگر روزی خواست به سوی تو باز گردد بتواند; کسی که به تو گمان نیک برد او را تصدیق کن، و هرگز حق برادرت را به اعتماد دوستی که با او داری ضایع نکن، زیرا آن کس که حقش را ضایع می کنی با تو برادر نخواهد بود; و افراد خانواده ات بدبخت ترین مردم نسبت به تو نباشند، و به کسی که به تو علاقه ای ندارد دل مبند; مبادا برادرت برای قطع پیوند دوستی، دلیل محکم تر از برقراری پیوند با تو داشته باشد، و یا در بدی کردن، بهانه ای قوی تر از نیکی کردن به تو بیاورد; ستمکاری کسی که به تو ستم می کند در دیده ات بزرگ جلوه نکند، چه او به زیان خود، و سود تو کوشش دارد، و سزای آن کس که تو را شاد می کند بدی کردن نیست